همه گوگولی هایی که تو دبستان باهام همکلاس بودن الان ریش در آوردن، غیر از کوسه هاشون البته. نمی دونم چرا انقد این که بچه ها بزرگ می شن و پسرا ریش در می آرن برام جالبه.

در حاشیه و تا حدودی بی ربط:

You are the church
I am the steeple,
When we fuck
We're all God's people

مرد قبیله که تا دیروز زمین شخم می زد و خسته و خیس عرق با زنش می خوابید، حالا آر پی جی بر دوش گرفته و با دیوث ها می جنگد، دست و دلش دیگر نه به گیس زنش می رود، نه به پتوی پس افتاده بچه اش.
چند سال باید فکر کنم تا بفهمم "این تقدس است یا تهوع"؟
حالا باید برویم خاک را با بولدوزر برداریم ببینیم چند درصد استخوان دارد. وقتی برگردم قبیله مرا خواهد بخشید؟ غمم همه از همین است. قبیله ای اگر باشد. این است که زانو زده ایم و آواره ایم در خشکی زمین، دست به دعا.
قبیله، خواهدم بخشید؟

Bjork - Earth Intruders

حالا که همه چیز ناتموم می مونه، کسی دیگه به رفتن ناگهانی کسی خیره نمی شه، و آنتن ندادن گوشی ها دیگه اونقدا هم حرص آدم رو در نمی آره. همه می آن، می رن، می چرن، بعضیا یهو می میرن، همه هم یهویی به دنیا می آن. خوبیش اینه که همه چی ناتموم می مونه. غیر خود زندگی.
بعدشم،